گفتند : خدا و پيامبرش داناترند ، پس فرمود : خدا ، مولاى من است ، و من مولى و سرپرست مؤمنانم و نسبت به آنها از خودشان سزاوارترم . سپس فرمود : « من كنت مولاه فهذا علىّ مولاه » : هر كه من مولاى اويم ، اين على مولاى اوست . سپس دست به سوى آسمان برداشت و چنين دعا كرد : خداوندا ! دوستان او را دوست بدار و دشمنانش را دشمن بدار ، يارانش را يارى كن ، و آنها كه او را ترك كنند ، از يارى خويش محروم ساز ، حق را همراه او بدار و او را از حق جدا مكن . سپس فرمود : حاضران ، اين خبر را به غايبان برسانند . خطبه كه بپايان رسيد ، جمعيت متفرق نشده بود كه